Strona główna

WIELOSPECJALISTYCZNA PRZYCHODNIA LEKARSKA

Wyszukiwarka chorób

20 lat doświadczenia

Nasza specjalistyczna poradnia neurologiczna działa na terenie Ostrołęki od 1993 roku.

CCN SALUS w Ostrołęce jest efektem ostatnich jej przekształceń, których inicjatorką jest lek. Beata Jarka - Sieniawska. Dzięki doskonałej kadrze lekarzy specjalistów oraz gabinetom wyposażonym w najwyższej klasy sprzęt diagnostyczny i terapeutyczny w Centrum udzielane są wysokiej jakości świadczenia w gabinetach specjalistycznych i rehabilitacyjnych.

Świadczenia realizowane są zarówno na rzecz pacjentów ubezpieczonych w Narodowym Funduszu Zdrowia, jak i osób leczących się prywatnie.

Więcej

Zmiana numeru telefonu

Od 1 lutego 2021 r. rejestracja badań i konsultacji prywatnych do wszystkich specjalistów odbywa się od poniedziałku do piątku w godz. 9.00-12.00 i 14.00-16.00 pod numerem tel. (29) 646-30-89.

Aktualności

Zawroty głowy to objaw subiektywny- każdy chory może rozumieć zupełnie coś innego pod tym hasłem. Zwykle jest to uczucie ruchu własnego ciała względem podłoża lub wirowania otoczenia, któremu towarzyszą nudności albo wymioty czy oczopląs (mimowolny rytmiczny ruch gałek ocznych).


Takie zawroty nazywają się układowymi i najczęściej występują w uszkodzeniu błędnika oraz struktur bezpośrednio z nim związanych. Czasami może to być również dziwne samopoczucie, niepewność przy chodzeniu lub staniu, brak równowagi lub dziwne uczucie lekkości. Takie zawroty nazywają się nieukładowymi. Mają one najczęściej charakter ośrodkowy i mogą wynikać z uszkodzenia struktur rdzenia kręgowego lub struktur mózgowia ( mózgu, móżdżku lub pnia - łączącego rdzeń kręgowy z mózgiem).

Niekiedy niektóre zaburzenia okresowe, takie jak mroczki przed oczami, osłabienie czy stan przedomdleniowy, a nawet chwilowe zaburzenia świadomości są  traktowane przez chorych jak zawroty. Takie symptomy mogą się wiązać z prawie każdym schorzeniem. Z dziedziny kardiologii należy wymienić: zaburzenia rytmu serca, wahania ciśnienia tętniczego, spadek rzutu serca. Niedotlenienie mózgu spowodowane przewlekłą chorobą płuc- powoduje niekiedy oszołomienie i słabość kojarzoną jako zawrót.

Wiele chorób metabolicznych i endokrynologicznych - takich jak cukrzyca, choroby tarczycy oraz psychicznych (np. Depresja czy zaburzenia lękowe), a także znaczna liczba stosowanych leków dość często wywołują zawroty głowy. Zatem chory kierowany do neurologa lub audiologa powinien przedtem zostać dokładnie przebadany internistycznie przez lekarza rodzinnego.

Układ równowagi zbudowany jest z wielu skomplikowanych struktur zlokalizowanych w całym ciele. Rozpoczyna się w  narządach zmysłów odpowiedzialnych za równowagę na obwodzie. Komórki zmysłowe odbierają liczne bodźce, przekształcają je w impulsy elektryczne, które są następnie przewodzone za pomocą nerwów obwodowych i korzeni nerwowych do centralnego układu nerwowego  informując wyższe ośrodki umiejscowione  w mózgowiu o położeniu ciała, głowy i ruchu otoczenia.

Jednym z takich zmysłów jest błędnik położony w uchu wewnętrznym, zbudowany z trzech kanałów półkolistych w trzech różnych płaszczyznach oraz woreczka i łagiewki. Woreczek z łagiewką zawierają drobniutkie, ale twarde wypustki zbudowane z soli wapniowych- tzw. otolity. Reagują one na przyśpieszenie liniowe w pionie i w poziomie. Kanały półkoliste wyścielone są komórkami zmysłowymi i wypełnione specjalnym płynem, reagują one na zmianę położenia kątowego głowy i ciała w trzech płaszczyznach. Przemieszczająca się ciecz w tych bardzo drobnych strukturach drażni komórki zmysłowe i daje impuls  przewodzony nerwem przedsionkowym do dalszych pięter układu równowagi. Diagnostyka tego zjawiska przeprowadzana jest w CCN SALUS za pośrednictwem  badania test HIT  przy pomocy aparatu ICS Impulse.

Kolejnym zmysłem pomocnym w utrzymaniu równowagi jest narząd wzroku. Dzięki fiksacji- czyli zatrzymaniu narządu wzroku na elementach naszego otoczenia oraz widzeniu przestrzennemu możemy się płynnie w nim poruszać. W innym przypadku nie byłoby możliwe np. schodzenie ze schodów, ocena odległości podczas jazdy samochodem. Komórki zmysłowe wzroku znajdują się w siatkówce. Są to  tzw. pręciki i czopki. Pod wpływem bodźca świetlnego i barwnego  powstają impulsy nerwowe  przewodzone nerwem wzrokowym do mózgu.  Jednak postrzeganie przestrzenne może nam jedynie zagwarantować prawidłowe widzenie obuoczne z odpowiednim ustawieniem gałek ocznych. Oba zmysły – błędnik i narząd wzroku są ze sobą ściśle powiązane. Dzięki nim człowiek potrafi płynnie śledzić oczami poruszające się przedmioty lub otoczenie, gdy sam się w nim porusza.

Jednak to jeszcze nie wszystko. Aby poruszać się płynnie i pewnie musimy posiadać informacje o położeniu wszystkich części naszego ciała. Bez kontroli wzrokowej wiemy, w jakiej pozycji znajduje się nasza noga, ręka, a nawet palec, czy jest on zgięty, czy też wyprostowany. Zapewniają nam to komórki zmysłowe  czucia głębokiego, które są rozsiane we wszystkich mięśniach, ścięgnach i stawach.  Podczas ruchu  ciała są one drażnione i dają impuls przewodzony drogami czuciowymi do rdzenia i dalej do kolejnych  nadrzędnych ośrodków w mózgowiu.
Zatem trzy zmysły- błędnik, wzrok i czucie głębokie zbierają impulsy z całego ciała i informują mózg o jego położeniu.  Wydawałoby się, że działające prawidłowo trzy zmysły równowagi gwarantują nam stabilność i pewność przy poruszaniu się, ale tak nie jest do końca. Otóż wszystkie informacje muszą „zbiegać się„ w tym samym czasie.  Oznacza to, że różnica nawet kilku milisekund powoduje, że nasz mózg nie ma wszystkich informacji  o położeniu ciała i w zasadzie nie wie, jak reagować. Daje to odczucie braku równowagi.

Reasumując, uszkodzenie błędnika, narządu wzroku, a nawet stawów i mięśni (gdzie mieszczą się komórki zmysłowe czucia głębokiego) oraz dróg przewodzących impulsy z tych narządów zmysłów powoduje zawroty głowy lub zaburzenia równowagi.

Układ odpowiadający za równowagę połączony jest licznymi, bardzo skomplikowanymi  szlakami - drogi wstępujące  zbierają informacje z narządów zmysłów: błędnika, wzroku i czucia głębokiego. Informacje trafiają do odpowiednich struktur ośrodkowego układu nerwowego- wzrokowe do kory potylicznej, przedsionkowe do kory przedsionkowej głównie w płacie ciemieniowym, natomiast drogi czuciowe kończą się w płacie ciemieniowym- w przeciwległym zakręcie zaśrodkowym.

Dzięki analizie  wszystkich informacji mózg podejmuje decyzje dotyczące postawy ciała i koordynacji wzrokowo- przestrzennej.  Drogi zstępujące- prowadzą z ośrodkowego układu nerwowego impulsy do odpowiednich mięśni odpowiedzialnych za utrzymanie równowagi,  - do mięśni szyi, mięśni poruszających gałkami ocznymi, kończynami i tułowiem. Móżdżek mieszczący się w tylnym dole czaszki steruje koordynacją ruchową, aby nie dopuścić do jednoczasowego skurczu mięśni antagonistycznych, czyli np. zginaczy i prostowników. Możliwe są również reakcje  na zasadzie prostych i szybkich odruchów- są to ruchy gałek ocznych, warunkowane odruchem przedsionkowo-ocznym odbywającym na poziomie pnia mózgu. Mózg w zasadzie „opiekuje się nimi z daleka” i reaguje w przypadku nieprawidłowości. Nawet ciężkie uszkodzenie błędnika po jednej stronie prowadzące do układowych zawrotów, może zostać wyleczone dzięki kompensacji mózgowej. Prowadzi ona do powrotu symetrii odbioru bodźców z obu błędników i zawroty ustępują. Zatem zaburzenie czynności mózgu może opóźniać lub nawet uniemożliwiać powrót prawidłowej funkcji błędnika.

CCN „SALUS”                            
specjalista neurolog                       
lek. med. Beata Jarka – Sieniawska      



.
     


«« Powrót