Strona główna

WIELOSPECJALISTYCZNA PRZYCHODNIA LEKARSKA

Wyszukiwarka chorób

20 lat doświadczenia

Nasza specjalistyczna poradnia neurologiczna działa na terenie Ostrołęki od 1993 roku.

CCN SALUS w Ostrołęce jest efektem ostatnich jej przekształceń, których inicjatorką jest lek. Beata Jarka - Sieniawska. Dzięki doskonałej kadrze lekarzy specjalistów oraz gabinetom wyposażonym w najwyższej klasy sprzęt diagnostyczny i terapeutyczny w Centrum udzielane są wysokiej jakości świadczenia w gabinetach specjalistycznych i rehabilitacyjnych.

Świadczenia realizowane są zarówno na rzecz pacjentów ubezpieczonych w Narodowym Funduszu Zdrowia, jak i osób leczących się prywatnie.

Więcej

Zmiana numeru telefonu

Od 1 lutego 2021 r. rejestracja badań i konsultacji prywatnych do wszystkich specjalistów odbywa się od poniedziałku do piątku w godz. 9.00-12.00 i 14.00-16.00 pod numerem tel. (29) 646-30-89.

Aktualności

Ośrodkowy układ nerwowy obejmuje rdzeń kręgowy oraz mózgowie, czyli pień mózgu, mózg i móżdżek. Zawroty głowy mogą występować w przebiegu  patologii  w pniu mózgu, struktury łączącej rdzeń z mózgowiem, zlokalizowanej  w tylnym dole czaszki, unaczynionej przez tętnice kręgowe.


Są one najczęściej skutkiem uszkodzenia jąder przedsionkowych, do których dochodzi nerw przedsionkowy przewodzący impulsy z błędnika. Ognisko chorobowe umiejscowione w pniu, w pobliżu jąder przedsionkowych powodują objawy podobne jak w uszkodzeniu błędnika. Do schorzeń pnia mózgu, które powodują zawroty należy zapalenie jąder przedsionkowych, choroby demielinizacyjne (np.SM), ogniska naczyniowe, również nowotwory. Należy tu wspomnieć o tzw. zespole salonu fryzjerskiego. Przy odchyleniu głowy podczas mycia może dojść do ucisku tętnic kręgowych przez wyrośla kostne w odcinku szyjnym kręgosłupa i następowych zawrotów głowy układowych. Ponieważ liczne włókna nerwowe zlokalizowane są na małej przestrzeni, często zawrotom pniowym towarzyszą inne objawy- zaburzenia ruchów gałek ocznych, asymetria twarzy, połowiczy niedowład lub połowicze upośledzenie czucia.

Szczególnym organem odpowiadającym za równowagę jest móżdżek zlokalizowany również w tylnym dole czaszki, ponad pniem mózgu. Składa się on z robaka (zwanego również móżdżkiem przedsionkowym) odpowiadającego za równowagę oraz  półkul, gdzie znajduje się reprezentacja wszystkich mięśni. Robak korzystając z informacji pochodzących  głównie z błędnika, zawiaduje automatycznym ustawieniem gałek ocznych oraz głowy i tułowia dla przyjęcia odpowiedniej postawy. Półkule móżdżku posiadają  liczne połączenia z korą ruchową. Zapewniają prawidłową koordynację, płynność ruchów i zasięg. Schorzenia móżdżku mogą skutkować  tzw. niezbornością móżdżkową- charakterystyczny jest chód z szeroko rozstawionymi nogami, upadki, brak płynności ruchów, niemożnośc trafienia palcem do nosa oraz tzw. drżeniem zamiarowym.Takie objawy występują najczęściej w ataksji (niezborności móżdżkowej) związanej z niedoborem witaminy B1 u alkoholików, ale również w chorobach naczyniowych, nowotworowych i zapalnych, neurodegeneracjach oraz w rzadkich dziedzicznych ataksjach.

Zmysł równowagi ma reprezentację w korze mózgowej (zwanej przedsionkową) płata ciemieniowego i skroniowego. Mózg jest nadrzędnym organem analizującym docierające bodźce ze wszyskich zmysłów- z błędnika, narządu wzroku i zmysłu ułożenia .Za pomocą włókien kojarzeniowych  decyduje które mięśnie napinać aby wyzwolić ruch, a które w tym samym czasie zwiotczyć. Kora ruchowa wysyła impulsy drogami zstępującymi do  odpowiednich mięśni. Zawsze  przechodzą one  przez móżdżek sterujący płynnością i zasięgiem ruchu. Efektem tego  jest przyjęcie odpowiedniej pozycji ciała przy współudziale szczególnie mięśni osiowych szyi i tułowia, ale również mięśni gałkoruchowych i kończyn. Mózg odpowiada również za kompensację uszkodzonych zmysłów. Jeśli błędnik po jednej stronie jest uszkodzony, nasz mózg potrafi wyrównać tę niedomogę, przywrócić symetrię i zawroty ustępują. W dużym stopniu możliwa jest również kompensacja w zakresie czucia głębokiego. Jedynym zmysłem nie podlegającym kompensacji  jest narząd wzroku.

Zawroty głowy ośrodkowe mają często charakter nieukładowy, polegają na uczuciu niestabilności czy braku równowagi, niekiedy towarzyszą im inne objawy, np. bóle głowy, drętwienie połowicze lub niedowłady mięśni, albo nieprawidłowości w  odruchach ścięgnistych. Bywają stanem zagrożenia życia i dlatego wymagają pilnej diagnostyki, którą należy przeprowadzić po wykluczeniu schorzeń internistycznych. Neurolog po dokładnie zebranym wywiadzie oraz badaniu przedmiotowym (neurologicznym) zwykle może już postawić wstępną diagnozę. W celu potwierdzenia rozpoznania oraz tzw. róznicowania  powinien skorzystać z badań dodatkowych. Obecnie ma do dyspozycji szereg badań obrazowych, takich jak tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny, również z opcją naczyniową. Może szybko i trafnie wykluczyć choroby zagrażające życiu , czyli  guzy, krwiaki, udary, malformacje naczyniowe (np. tętniaki, naczyniaki).

Jednak  niektórych  chorób nie można potwierdzić lub wykluczyć za pomocą obecnie dostępnych badań. Należy do nich między innymi migrena, która jest bardzo częstą przyczyną zawrotów, a nawet powstawania ognisk niedokrwiennych. Znacznie rzadziej zawrót głowy może być aurą padaczkową, a nawet samodzielnym napadem (tzw. częściowym prostym) przy lokalizacji ogniska w korze przedsionkowej. Taki napad może się uogólnić do dużego napadu drgawkowego. Decydujące dla rozpoznania jest wówczas badanie elekroencefalograficzne (EEG), które może wykazać zmiany napadowe.  Zaburzenia przewodzenia w pniu mózgu można potwierdzić za pomocą tzw. potencjałów z pnia mózgu. Wykorzystujemy do tego drogę słuchową, która przebiega właśnie przez pień mózgu do kory mózgowej w okolicach skroniowych. Stosuje się zatem bodziec słuchowy (dźwięki) i odbiera potencjały w odpowiednich miejscach głowy.

W celu oceny zaburzeń krążenia wykonuje się badanie tętnic domózgowych metodą Dopplera  (opierającą się na ultradźwiękach) oraz badania obrazowe (TK lub MRI) z opcją naczyniową . Tym sposobem możemy wykluczyć zwężenia tętnic szyjnych lub kręgowych oraz malformacje naczyniowe- tętniaki lub naczyniaki.

Po wykluczeniu podstawowych przyczyn zawrotów, należy wziąć pod uwagę tło psychogenne, a w szczególności zaburzenia lękowe i depresyjne. Pomocne jest wówczas badanie psychologiczne.

Podsumowując cały cykl o zawrotach – zawroty błędnikowe mają charakter wirowania, często towarzysza im wymioty i oczopląs. Są bardziej gwałtowne, ale nie stanowią zagrożenia życia. Najczęstszą przyczyną zawrotów błędnikowych są tzw. łagodne położeniowe zawroty głowy. Zawroty pochodzące z pnia mózgu przebiegają podobnie, jednak zwykle towarzyszą im inne objawy neurologiczne. Mogą być stanem zagrożenia życia. Najczęściej występują w stwardnieniu rozsianym, niekiedy jako pierwszy objaw. Zawroty głowy pod postacią niestabilności mogą mieć pochodzenie z innych zmysłów- wzroku lub czucia głębokiego, ale również powstawać w mózgu lub móżdżku. Mogą zagrażać zdrowiu lub życiu. Jednak najczęściej zawroty ośrodkowe towarzyszą  migrenie. Zawroty głowy móżdźkowe najczęściej występują u alkoholików.
        
CCN „SALUS”                            
specjalista neurolog                       
lek. med. Beata Jarka – Sieniawska   


«« Powrót